چند روز پیش رزومه ام را برای یک موقعیت شغلی ارسال کردم.
با تمام دقت، تجربه و انگیزه ای که در خودم می دیدم، مطمئن بودم حداقل به مرحله ی مصاحبه می رسم.
اما پاسخ که آمد، فقط یک جمله بود:
«شما Over Quality هستید.»
راستش نمی دانم باید خوشحال باشم یا ناراحت.
خوشحال از اینکه توانایی هایم دیده شده، یا ناراحت از اینکه همین توانایی ها دلیل رد شدنم شده اند.
انگار در بازار کار امروز، واژه ای به نام Over Quality تبدیل شده به بهانه ای محترمانه برای کنار گذاشتن کسانی که سال ها زحمت کشیده اند.
من برای رسیدن به همین سطح، سال ها تلاش کرده ام — یاد گرفته ام، تجربه کسب کرده ام، شکست خورده ام و دوباره بلند شده ام.
اما حالا، در جواب تمام آن زحمت ها، فقط می شنوم که «زیادی خوبی برای این شغل».
واقعاً از این وضعیت ناراضی ام.
اینکه در فرایند استخدام، Over Quality بودن نه نشانه ی تخصص، بلکه مانعی برای فرصت شغلی است.
کاش کارفرماها می دانستند کسی که Over Quality است، یعنی فردی که عاشق کارش بوده،
کسی که سال ها برای رشد و یادگیری خودش وقت گذاشته و فقط می خواهد تجربه اش را جایی خرج کند که قدرش را بدانند.
من رزومه ام را با امید فرستادم، اما جوابی که گرفتم، بیشتر از رد شدن، طعمی از بی انصافی پنهان داشت.
کاش روزی برسد که واژه ی Over Quality دیگر برچسبی برای حذف نباشد،
بلکه نشانه ای باشد از ارزشی که باید حفظش کرد.

لطفا منتظر بمانید . صفحه در حال بروز رسانی است ...